"Laat Gambia Leren"
|
|
|
Home |
Jiboro Nursery
School 2005
Jiboro Nursery School
Van 5 t/m 12 november 2004 heb ik een bezoek gebracht aan Gambia. Dit alles met de bedoeling naar de Jiboro Nursery School te gaan om alles zelf te bekijken, zodat ik mijn plannen verder uit kan werken. Mijn schoolmaterialen die ik vooruit gestuurd had per container, waren allemaal in goede staat aangekomen en stonden bij Ineke de Rijk thuis opgeslagen. We vertrokken voor het bezoek aan het schooltje met een busje met zo'n twaalf mensen. Er waren er meer die wel eens zoiets wilden zien. De materialen gingen op de truck met ons mee naar Jiboro.
Ik maakte kennis met Buba Jallow, een jongen van de youth group uit Jiboro. Deze jongeren uit het dorp zetten zich in om hun dorp vooruit te helpen. Buba is erg begaan met de Nursery School en was blij met mijn komst. Ook bekeek ik de plek waar de waterput zal gaan komen.
Bij aankomst was het schooltje precies zoals ik op de foto's (die bij Project Jiboro staan) gezien had. We gingen het schooltje binnen en zagen in twee lokalen zo'n 110 kinderen zitten, in de leeftijd van twee t/m acht jaar. Ze zaten allemaal bij elkaar aan een paar tafeltjes en sommigen bij elkaar op schoot. Wat een verschil met Nederland!
Ook maakte ik kennis met de hoofdonderwijzers en twee onderwijzers. Ze waren erg gelukkig, het werd hun duidelijk dat er nu echt hulp kwam.
De dozen met schoolmaterialen werden van de truck gehaald en naar binnen gebracht en opengemaakt. De materialen gekregen van de firma Heutink, Nienhuis, Bosan Sport, Discount Office, VakantieXperts Rottink, O.B.S. Stedeke en anderen, hebben hier hun goede bestemming gevonden. Bedankt!
Ondertussen werd er rijst voor de
kinderen klaargemaakt. Die gaan tot ongeveer 1 uur
naar school en krijgen voor ze naar huis gaan wat rijst
te eten. Er zouden anders kinderen zijn die de hele dag geen eten krijgen!
Toen brachten we alle ballonnen tegelijk naar binnen en begonnen ze uit te delen. Ze hadden nog nooit een ballon gezien!! Wat er toen voor vreugde uitbrak is met geen pen te beschrijven. Echte vreugde, het bestaat dus echt...helaas niet bij ons. Ze waren door het dolle heen. Daarna mochten ze naar huis. Een lange rij donkere kindjes met gekleurde ballonnen rende dansend naar hun dorp...naar huis.
Ik voel me een ander
mens.........!!
|
